Jefke

   

 

Dringende opname van een ezel, op maandag 11 juli, na een telefoontje de dag ervoor van de verantwoordelijke voor de ezels van een centrum voor mensen met het syndroom van Down. Een van zijn ezels was er erg slecht aan toe en hij maakte zich ernstige zorgen. Het was namelijk zo dat hij, al bijna drie weken, haast niet meer opstond. Hij bleef het grootste deel van de tijd op zijn zij liggen, met als gevolg darmklachten en talrijke doorligwonden. Al drie dierenartsen hadden hem onderzocht. De uiteindelijke diagnose luidde: ernstige peesletsels.
Hij lijdt ook aan artrose van de achterbenen. Hij kreeg ontstekingsremmers en pijnstillers toegediend. Desondanks werd zijn toestand elke dag slechter en de dierenartsen overwogen hem te laten inslapen. Na een lang telefoongesprek spraken we af dat onze dierenarts de volgende dag naar het centrum zou gaan om de toestand van Jefke te onderzoeken.
Eenmaal ter plaatse aangekomen zagen Françoise en Francine meteen de ernst van de situatie in. Er zat maar één ding op: ze moesten het erop wagen en Jefke diezelfde ochtend nog naar het opvangcentrum overbrengen. Als ze hem wilden redden, moest hij in een droge box ondergebracht worden waar hij volledige rust kon houden. De dierenarts van de eigenaar die die ochtend ook aanwezig was, gaf hem een grote dosis pijnstillers zodat hij kon staan en in de trailer vervoerd worden. 
Ondertussen  was ik druk doende met het inrichten van een box, zodat we hem snel konden verwelkomen op een zacht bedje van stro.
Jefke arriveerde aan het eind van de ochtend en werd knusjes geïnstalleerd in zijn box. Hij was er beroerd aan toe en was echt zielig. Zijn eigenaar, die erg aangedaan was, gaf me het relaas van de rit. We kenden elkaar al, vermits de Ezeloase al eerder een ezel van het centrum opgevangen had, namelijk Dana in maart 2009.
Nadat ze een echo gemaakt hadden van de twee voorbenen en bevestigd hadden dat Jefke inderdaad leed aan ernstige tendinitis, gingen Françoise en Francine te rade bij de Faculteit Diergeneeskunde van Sart-Tilman om zijn pijn zo goed mogelijk te verlichten. Hij kreunde van de pijn als hij op zijn zij lag, wat voor ons erg pijnlijk was om te horen. Om hem te helpen, kreeg hij zware pijnstillers en anesthetica toegediend. Ondertussen wisselde ik het leggen van ijszakken af met het plaatselijk smeren van een mix op basis van essentiële oliën. Echte intensieve thuiszorgen en ook al was ik de eerste drie dagen niet bepaald optimistisch, het heeft ‘vrucht afgeworpen.’ Tegen het einde van de week stond hij al wat vaker op en kon je zien dat hij stilaan weer begon te leven. Er is geen ander woord voor, het was echt een wedergeboorte.
Zijn eigenaar kwam hem geregeld bezoeken en volgde zijn evolutie op de voet.
En dan, stukje bij beetje, kon hij genieten van korte wandelingen in de paddock. Het zien ronddartelen op de weide van de andere ezels kwam zijn moreel ten goede. Hij bleef steeds langer overeind en de doorligwonden begonnen te genezen. De zware behandeling met medicijnen werd geleidelijk stopgezet. Alleen de plaatselijke behandeling bleef behouden. Er werd een grondige reiniging met planten van de lever gedaan om de residu’s van geneesmiddelen af te voeren. Hij wordt op dit moment homeopathisch behandeld en hij krijgt voedingssupplementen op basis van planten om de pezen en het kraakbeen te versterken.
In augustus mocht hij op de weide met enkele van zijn soortgenoten, maar hij blijft heel fragiel en stapt erg voorzichtig (een beetje als op eieren). Een verkeerde beweging  en Jefke mankt weer een paar dagen, waarna alles stilaan weer ‘normaal’ wordt.
Onze osteopate heeft meer dan anderhalf uur aan hem gewerkt. Ze had nog nooit zo’n ernstige tendinitis gezien. Ze denkt dan ook dat het meer dan zes maanden zal duren voor Jefke helemaal hersteld is. Ze heeft ons de juiste techniek aangeleerd om de mix van essentiële oliën in zijn onderbenen te masseren. Misschien blijft hij verzwakt. Dat zal de toekomst uitwijzen. Een ding staat vast: hij moet het rustig aan doen en mag niet meer werken. In het centrum werd hij af en toe aangespannen tijdens pedagogische dagen. Zijn eigenaar heeft dan ook besloten definitief afstand van hem te doen. In ons opvangcentrum krijgt hij de toekomst die het best geschikt is voor hem.
Hij is goed geïntegreerd in de groep en het ziet ernaar uit dat het steeds beter met hem gaat. Hij blijft op zijn voeten staan in de wei en kan zelfs een hele dag doorkomen zonder te gaan liggen om de pijn te verlichten. Hij gaat alleen ’s nachts liggen in zijn lekker droge box.


     
 

Datum van aankomst in het opvangcentrum:11 juli
Herkomst :
Geboortedatum:
Geslacht: ruin
Grootte:
Kleed:
Bijzondere kenmerken: