Zéla

Opnamedatum: 16/01/2010
Herkomst: Bilzen
Geboortedatum: +/- 2000
Geslacht: ezelin
Grootte: +/- 1m
Vacht:  grijs


Bijzondere kenmerken: Ernstig hinken met het rechter voorbeen tengevolge van een slecht verzorgde verwonding ter hoogte van de schouder ( er waren nog littekens te zien bij haar aankomst in het opvangcentrum). Tengevolge van deze verwonding heeft zij een onderontwikkelde borst met spieratrofie.


Reden van afstaan: Zela werd gebruikt voor de kweek. Zij had pas geveuld en de persoon die het veulen wou kopen moest van de kweker (schijnbaar een  mens met weinig scrupules) ook de moeder nemen. Zela en het veulen werden samen door de vorige eigenaar gekocht. Ofschoon Zela zeer verzwakt was heeft zij toch nog haar veulen gedurende zes maanden gevoed. Na het spenen werd zij door de eigenaar naar het opvangcentrum gebracht.

 

Haar verhaal in het opvangcentrum: Bij haar aankomst was Zela zo verzwakt dat zij niet meer kon rechtkomen zonder hulp. Zij kon ook niet lang blijven rechtstaan. Zij had geen spierkracht meer. Zij had luizen. De hoefsmid heeft haar een orthopedisch hoefijzer aangepast om haar het lopen te vergemakkelijken. De dierenarts heeft haar onderzocht en haar kiezen verzorgd. Het bloedonderzoek was niet hoopgevend.
Zij had een ernstige worminfectie gehad met een darmbeschadiging als gevolg. Hierdoor neemt het spijsverteringsstelsel onvoldoende voedingsstoffen op. Al had Zela een goede eetlust toch bleef zij mager. Zij krijgt meer hooi en granen, vitaminen en mineralen. Voedingssupplementen en homeopathische behandelingen zorgen voor een betere weerstand en immuniteit. Déborah, onze osteopate, heeft oefeningen voorgeschreven om haar tonus te verbeteren.
Gedurende vele maanden hebben wij het ergste gevreesd daar Zela zo zwak bleef. Nu heeft zij een bevredigend gewicht (zij krijgt nog steeds meer voeding).
Haar vacht ziet er nu weer normaal uit en zij loopt mee met de andere ezels in het weiland. Zij blijft hinken, soms minder, soms meer. Wanneer zij ’s avond in haar box komt gaat zij nu niet meer onmiddellijk liggen. Algemeen gezien mogen wij tevreden zijn want Zela voelt zich duidelijk beter en heeft een goede moreel.

 

Gezien haar handicap ( zij heeft tengevolge van een ongeval geen borstspieren meer)  is Zela naar het verblijf van Polo verhuisd.
Zij beweegt zich weinig en gaat vaak liggen, daarom is zij veiliger in het kleine weiland dat overal goed omheind is en volledige bescherming biedt. De goed gestrooide box is dag en nacht open.
Terwijl zij zich vroeger afzijdig gedroeg tegenover de mensen, is zij nu veel meer benaderbaar.

 

 
Haar karakter: ”Ik laat mij niet vaak borstelen of aaien en het gebeurt wel eens dat ik trap wanneer men teveel aandringt; Ja… ik heb karakter maar ik ben niet boosaardig. Mijn leven vóór mijn opname in de ezeloase was niet rooskleurig en ik heb geleerd om mij te verdedigen en een harnas om me heen opgebouwd om te overleven. Ik kan nochtans ook heel teder zijn. Neem eens de tijd om mij gade te slaan wanneer ik bij mijn vriendin Flora ben… Aanvaard mij en hou van mij zoals ik ben”.

 

 

 

Omdat Zela lijdt aan een verzakking van het kogelgewricht, heeft ze een aangepaste bekapping (hoefverzorging) nodig. Zij zal dus nooit  ter adoptie aangeboden kunnen worden.

Ze komt in aanmerking voor het peterschap.