Waarom is ze aan ons afgestaan? De eigenaars hadden haar gekocht als cadeau voor hun kleinkinderen. Fiona bleek al snel een zware en wilde last te zijn, vooral omdat niemand ooit voor haar opvoeding had gezorgd.

Haar verhaal in de Ezeloase: zodra ze bij ons aankwam, hebben we Fiona ingeënt, ontwormd en laten bekappen door onze hoefsmid. Ze evolueerde heel vlug positief en leerde snel bij. Na 2 weken gaf ze de 4 voeten al. Ze genoot enorm van het contact met mensen. Op 17/10/2009 werd ze tegelijk met Charly geadopteerd. Fiona keerde terug naar ons centrum (Charly is inmiddels overleden) op 10/12/2013, na 4 jaar adoptie. Na een scheiding en terugkerende problemen met mierennesten vroeg de adoptant het opvangcentrum de ezels terug te nemen.

Een jaar eerder was hij op ons advies al meerdere keren van hoefsmid en dierenarts veranderd, maar de mierennesten waren nog steeds niet goed behandeld. De verschillende interventies van deze "professionals" verliepen niet altijd even rustig en de adoptant waarschuwde ons dat Fiona en Charly qua gedrag lastig waren geworden. Vlak voordat ze terugkwamen, opende een dierenarts zelfs de mierennesten bij Fiona met een hoekslijpmachine! Na deze interventie kon de adoptant haar niet meer benaderen! De twee ezels keerden terug naar ons opvangcentrum. We vonden ook dat ze erg gestrest en moeilijk te hanteren waren!
Onze hoefsmid kwam om de verschillende mierennesten te openen zodat hij met de behandeling kon beginnen. Op dat moment beseften we dat Fiona in een vergevorderde toestand van stress verkeerde. Terwijl onze hoefsmid, ondanks de vele trappen die hij moest ontwijken, heel rustig aan haar werkte, verloor Fiona het bewustzijn en viel ze op de grond. Het duurde minutenlang voor ze opstond en dat leek een eeuwigheid. Iemand had ons eerder deze situatie wel beschreven, veroorzaakt door een staat van intense paniek, maar noch wij, noch onze hoefsmid hadden het ooit meegemaakt. Het is erg indrukwekkend! Gelukkig gebeurt dit zeer zelden, maar het stelde ons in staat om de ernst van haar emotionele toestand te beseffen. Een kleine mengeling van Bachbloesems werd gegeven om haar te helpen. Fiona accepteerde geen menselijk contact meer en we moesten uitkijken voor schoppen als we dicht bij haar passeerden. Omdat ze luizen had, moest ze geïsoleerd blijven van haar soortgenoten. Pas 3 weken later, in januari 2014, kon ze bij hen in de wei.  Fiona kwam bij de groep ezels te staan die ze nog kende van voor haar adoptie.

Haar karakter: Fiona, onze prinses Fiona, zoals in Shrek of de prinses op de erwt... Het maakt niet uit wat de culturele referentie is! Eén ding is zeker, als je denkt aan de toestanden die ze heeft meegemaakt, hebben de goede feeën niet altijd over haar gewaakt... Maar net als de meeste van haar soortgenoten heeft ze een grote veerkracht getoond en die toont ze nog steeds; Prinses Fiona, voor wie geduld weet te hebben, heb je nog heel wat leuke verrassingen in petto!