Onze ezels in het paradijs
Het leven in het opvangcentrum verloopt volgens het ritme van de evolutie van de ezels die bij ons komen. Het is erg plezierig.

Het is altijd ontroerend en bemoedigend om te zien hoe een ezel, die naar ons centrum kwam in een erbarmelijke staat, opnieuw blaakt van gezondheid en in de wei rondhuppelt met zijn soortgenoten.  Soms ook hebben we te maken met een ezel met gedragsproblemen, te wijten aan zijn verleden, en die ons, op een dag, zijn vertrouwen schenkt. Hij is sociabel en aangenaam in de omgang. Dat vinden we heel erg fijn en hartverwarmend.

Jammer genoeg gebeurt het af en toe dat de toestand van een ezel zo slecht is dat wij hem, ondanks al onze inspanningen, toch voorgoed verliezen. Soms ook omdat hij heel oud is. Het verlies van een ezel hoort dus bij het leven van een opvangcentrum. Het zijn voor ons pijnlijke momenten. We investeren erg veel in hun welzijn en ze betekenen enorm veel voor ons. Ze zijn echt een deel van ons leven.
Eén ding mogen we niet vergeten. In ons opvangcentrum hebben ze een vredig leven kunnen leiden. Ze hebben een tijdlang de beste verzorging gekregen. We hebben ze dus een gelukkig leven of minstens een gelukkig levenseinde kunnen bieden.

Elke eerbetuiging aan een van onze overleden ezels verdient een plek op onze site. Waarom er maar enkele uitkiezen? Omdat het verhaal van die ezels een voorbeeld moet zijn voor ons allemaal! Je moet kunnen luisteren naar een ezel als hij wil leven, maar ook als hij het wil opgeven.

Hulde aan CHOURIQUE

lees verder

Hulde aan NOIREAU

lees verder

Hulde aan POMPON

lees verder

Hulde aan CHARLY

lees verder

meer info over levercirrose

Hulde aan Salvia et Cannelle

lees verder