Reden van de afstand: de eigenares, die te oud geworden was om voor César te zorgen, vroeg ons hem op te nemen. Zij had al een hele tijd geleden een plaats gereserveerd om zijn toekomst te verzekeren. César was vergezeld van Bart, zijn weidemaatje.

Zijn verhaal in de Ezeloase:

Bij het inladen in de trailer waren we verbaasd over de gang van César. Bij elke stap hief hij elk achterbeen hoog op (volledige flexie). De weide waarop hij stond was bedekt met een dikke laag slijk waardoor zelfs wij ons moeilijk konden verplaatsen. En dus dachten we dat dit de oorzaak kon zijn van zijn abnormale gang. Maar, toen hij bij ons was, bleef hij zo lopen in de box, op de betonplaten…

Een kort filmpje bij zijn aankomst: filmpje,

Zijn eigenares had ons verteld dat hij afgevallen was. We dachten aan een probleem met zijn gebit.
Toen hij bij ons arriveerde was hij inderdaad heel mager en zwak. Het kauwen ging moeizaam. We hebben onze paardentandarts gebeld en voerden César bij met granen en Pré Alpin, zodat hij weer op krachten zou komen voor zijn behandeling.
Onze hoefsmid greep in en ook onze dierenarts  (in orde brengen van de vaccinaties en de chip/identificatie).
Ook Elodie, onze osteopate, is vlak na de tandarts naar César komen kijken. Zonder in een te technische uitleg te treden, was het volgende de oorzaak van zijn abnormale gang: de dijspieren waren sterk samengetrokken, waardoor druk ontstond op de heupzenuwen. Dat prikje gaf een soort van elektrische schok die een spierrekkingsreflex uitlokte. Door de spiercontracturen zaten het bekken en het heiligbeen vast. Ook twee wervels zaten geblokkeerd , het duurde nog een maand voor César weer normaal kon stappen. De osteopate heeft hem eind mei nog een behandeling gegeven.

César kwam naar ons opvangcentrum samen met zijn weidemaatje, Bart. In eerste instantie stonden ze in de groep ezelinnen/ruinen. Iedere dag stonden ze minder vaak samen.
César hield zich een beetje afzijdig, samen met de oudere ezels. We hebben Bart van kudde moeten veranderen, maar César staat nog steeds in de groep ezelinnen/ruinen. Hoewel hij de dertig voorbij is, verkeert hij nog steeds in topvorm. Hij is weer aangekomen en zit nu binnen de norm. Zoals veel senioren wordt hij bijgevoerd met granen en Pré Alpin. Hij eet nog steeds een beetje hooi. Het probleem met zijn motoriek waaraan hij bij aankomst leed (filmpje op onze site) is volledig verholpen. Dankzij de tussenkomst van onze osteopate, verplaatst hij zich volkomen normaal.

Een paar maanden later werd hij opnieuw gezien voor een osteopathiesessie.

Begin april 2022 kreeg César verschillende beroertes. De eerste vond plaats op een ochtend, terwijl hij in zijn box was. Hij viel plotseling, worstelde om weer overeind te komen, maar hij had helemaal geen coördinatie meer van zijn bewegingen en zijn evenwicht was precair. Tegen de avond kreeg hij een tweede beroerte. Deze keer had hij onze hulp nodig om weer op te staan. Toen hij eenmaal stond was hij erg onstabiel, zijn lichaam was verwrongen en zijn hoofd zat niet meer in het midden. De dierenarts had ons laten weten dat er geen echte behandeling was. Ofwel was er geen verbetering, ofwel kon de situatie positief evolueren met een volledig of gedeeltelijk herstel (min of meer significante gevolgen).

Het was ook niet uitgesloten dat hij nog een beroerte zou krijgen met misschien wel een fatale afloop... Zijn hoge leeftijd (toen 32 jaar) werkte niet in zijn voordeel. De volgende drie dagen had hij onze hulp nodig om op te staan: hij wankelde en soms viel hij. Hij kon ook niet stappen! De coördinatie van zijn benen was helemaal weg. Hij at echter met eetlust en toonde duidelijk zijn wil om te vechten. Onze rol was dan ook om hem te steunen in deze strijd. Tijdens deze 3 dagen kreeg hij het bezoek van onze osteopate en de dierenarts gespecialiseerd in alternatieve geneeswijzen. Vier dagen na zijn twee beroertes kon hij zelfstandig opstaan, zijn lichaam was al rechter, hij slaagde erin te stappen, maar we hielden hem voor- en achteraan stevig vast omdat hij "als een krab" bewoog. Hij kreeg een gemmotherapiebehandeling (ginkgo biloba-complex).

De Tellington-methode (ontspanning, balans en proprioceptie) werd door Marie gebruikt om hem te helpen recupereren. Vanaf de vijfde dag kon hij een paar uur per dag de paddock in. Zijn evenwicht, dat in het begin erg precair was, is met de dag verbeterd. Daarna had hij twee kleine beroertes waar hij niets aan overgehouden heeft. Als preventieve maatregel waren de wanden van zijn box bekleed met schuimrubberen matten om meer veiligheid te garanderen in geval van een probleem. Geleidelijk aan herwon hij zijn autonomie, ook al heeft hij nog enkele kleine symptomen: hoofd een beetje gekanteld, zijn gebalk klinkt anders, zeer licht afwijkende gang. Deze enigszins "scheve" gang en een slechte steun op zijn voeten leiden tot een afwijking op hun niveau: de hoefsmid moet hem nu vaker behandelen.
Hij sloot zich uiteindelijk aan bij de groep van ezels met een handicap. Een veiligere weide: geen helling, speciale omheining... Zijn toestand is gestabiliseerd, hij vraagt om zijn voer (Pré Alpin gezien zijn leeftijd), vraagt om naar buiten te mogen en komt naar ons toe voor een knuffel. Ondanks enkele kwaaltjes lijkt hij volkomen gelukkig om te leven.

Datum van aankomst in het opvangcentrum: 8 januari 2021
Geboortedatum: rond 1991
Geslacht: ruin
Geslacht: ruin
Schofthoogte: 0,95m
Vachtkleur: grijs met kruis op de rug